مىآيد ، به او احترام نگذارند و چنان كه شايسته است ، تكريمش نكنند . امام طبق معمول آمد ولى ابهت و عظمت او چنان آنان را از جا حركت داد كه تمامشان به امام احترام كردند چنان كه شايستهء احترام بود . پس از آن ، يكديگر را ملامت كردند و سوگند خوردند كه اگر امام برگردد ، به او احترام نگذارند ، امّا هنگامى كه امام روز بعد آمد ، همگى قيام كردند و به او احترام گذاشتند ولى پرده را براى امام كنار نزدند . در اين لحظه بادى وزيد و پرده را كنار زد و هنگامى كه امام خواست آنجا را ترك كند ، دوباره بادى وزيد و پرده را براى او كنار زد . در نتيجه اهل مجلس با يكديگر مىگفتند : يقينا اين مرد شخصيتى بزرگوار و مورد عنايت خداوند است ، بنابراين به خدمت او برگرديد . « 1 » همانا ائمّهء اهل بيت عليهم السّلام نزد خداوند متعال جاه و مقامى دارند . ( 1 ) نقش انگشتر نوشته و كلامى كه بر انگشتر امام رضا عليه السّلام حك شده بود ، احتمالا بيشتر نمايانگر يك تمايل و آرزو بود . بر انگشتر حضرت حك شده بود : « ولى اللّه » « 2 » به معناى « دوست خدا » ، و انگشتر ديگرى داشت كه بر آن نوشته شده بود : « العزّة للّه » « 3 » ، يعنى « عزّت متعلّق به خداست » . اين نوشته‌ها نشان مىدهد كه امام بزرگوار خود را وقف خداى متعال كرده و به او تمسّك جسته بود .

--> ( 1 ) اخبار الدّول ، ص 114 . ( 2 ) بحار الانوار ، ج 12 ، ص 4 . ( 3 ) الدّرّ النظيم ، ص 210 .